DON'T PARA-LİMPİK OLİMPİYATLARI!

Yazıma hızlı bir giriş yapayım diye düşünürken sakinleşmek için kolonya banyosu yaptım. Londra olimpiyatlarında ne gururlanmıştık ama koskoca olimpiyatları 5 madalyayla tamamlarken g.t tavan yapmıştı. 30 ağustos da bu kadar sevinmedik, sadece bizmi sevindik sanki, siyasiler trt falan koptu gittiler, sporculara gecenin bir yarısı telefonlarmı açarsın, kampa baklavalarmı göndermediler, canlı yayında al başbakan arıyor diye telefonumu iteklemediler. Çok destek vardı çok, hatta mütehayyit amcalar daire falan verdiler, daire işin içine girdiyse olay tamamdır geleceği garantiye almak önemli.

Neyse bitti gitti olimpiyatlar derken bir olimpiyat daha başladı, sporun bedenle değil ruhla yapıldığını ispatlayan bir olaydı bu 2012 Paralimpik Olimpiyatları. Vaktim olduğu kadar takip etmeye çalışıyorum biraz zorlanıyorum aslında, teknoloji çağında olmamıza rağmen çünkü, medyayla paralel gelişen siyasi baskı falan azaldı, gündeme gelmiyor bile, sporcularımız çatır çatır madalya alırken köşeye bir haber sadece, bazı yayıncı kuruluşlar ise onu bile yapmıyor, bencede haklılar başbakanın, bakanın olmadığı yerde reytingde yoktur mantığı. Olimpiyatlardan önce gerçekleşen yemekte, siyasiler yardımcılarını göndermişler, biz engeli olmayanlara yardımcılar sizlere düştük mesajı buram buram kokuyordu. Ama haklarını yemeyelim bir tanesi telefonla aramış diğeri selam yollamıştı. Engelin para etmediği reyting almadığı, insanlarımızın ucube gözüyle baktığı bir ülkede tabikide gündem her zaman başkadır, çünkü düşünceler engellidir. Neyse aslında daha iyi aramadıkları sormadıkları, günü 2 madalyayla kapatıyoruz. Basketbol milli takımımız, basketbol ilahı olan abd'yi rezil etti, Nazmiye Muslu halterde 106 kilo kaldırarak paralimpik rekoru kırdı, Çiğdem Dede halterde 105 kilo gümüşü aldı, Korhan Yamaç atıcılıkta gümüşü vurdu, bunlar 2 günde oldu devamı gelecektir eminim..

Mücadelelerini gözlerim dolarak izliyorum, para için, çeyrek altın için değil, farkındalık yaratmak için, bizde burdayız, görmeseniz de düşüncelerinizle ezseniz de bedenimizle değil ruhumuzla burdayız. Mesajlarını duyar gibiyim, sizlere son bir tavsiyem olsun; Görme engelli birini karşıdan karşıya geçirirken ona yolu öğretmeyin, onu beşeri canavarlardan koruyun...

OLİMPİ-YAT

Selam arkadaşlar, uzun zamandan beri görüşemediğimiz için kendimi çok bitkin yorgun ve eksik hissediyorum. Acaba ne yazsam diye düşünürken beynimde bir ampul yandı ve konuma karar verdim 2012 Londra Olimpiyatları. Seyir zevki açısından o kadar zevkli geçiyor ki değmeyin keyfime 24 saat izlerim tadında fakat gelelim milli sporcularımıza. Var bir tutukluk ama çözemedim, bunun sebebi siyasiler mi yoksa sporcular mı ?  Her dakika başında adamlar başbakan, bakanlar, sürekli madalya madalya, baklava yediriyorlar filenin sultanlarına servisi dışarıya atan bahara yok diye, alttan alttan dürtüp baskı altına alıyorlar. Ülkeye gelince ekmeğinizi keserim manasında. Ya bir rahat bırakın! biz olimpiyatlara çok farklı gözle bakmaya başladık bu sene madalya olmazsa olmaz, milli dava haline geldi. Halbuki spor spor içindir, spor ülke siyaseti için değildir bunu bilirim bunu söylerim. Olimpiyatlardan önce öyle bir medya baskısı oldu ki sporcular sadece olimpiyata gidelim gerisini boşverin mantığına büründüler, halbuki hızlı giden atın b.ku seyrek düşermiş bilemediler. Sporu siyaset ve ekonomi haline getirdiğimiz için umut içinde olan beklentilerimiz, gong sesiyle söner. Halbuki amatör sporlarda daha başarılıyız, çünkü sponsor yok baskı yok ekonomi yok, ceplerinden giderler müsabakalara, madalya almadan dönmezler işte tüm mesele bu. Sporu yalnızlaştırmak gerek. Mutlu günler herkeze...